Što se sveštenstva tiče, o pravoslavnim žiteljima Starčeva duhovnu brigu vodio je tada Aleksa Topoljanin rođen 5. septembra 1880. godine u Sremskim Karlovcima. Rukopoložio ga je 7. februara za đakona, a 8. februara 1904. godine za prezvitera episkop vršački Gavrilo Zmejanović. Navedeno je, a prema podacima aktuelnim 1905. da Topoljanin služi vernicima dve godine, u samom Starčevu šest meseci. Kaže se i da govori srpski i nemački, da je oženjen te da je u to vreme imao jedno dete. Kad je reč o parohijskom zvanju, istaknuto je da je te dužnosti oduvek obavljalo bratstvo manastira Vojlovice, a od 1. avgusta 1905. godine postavljen je mirski sveštenik, odnosno mesni paroh. Matice su zavedene 1796. godine. Autor šematizma iznosi kritiku da su do 1905. godine matične knjige dosta neuredno vođene i da nema domovnog protokola koji predstavlja evidenciju brojnog stanja vernika po domaćinstvima. Srpskih pravoslavnih domova bilo je 284, a duša pravoslavnih 1442. Zanimljivo je da su muškarci i žene bili brojčano jednaki, 721 muškarac i isto toliko žena. Građanskih brakova bilo je sedam, a divljih 35. Slede informacije o stanju u obrazovanju na srpskom jeziku u Starčevu te davne 1905. godine. Škola je državna, ima dva školska zdanja, jedno za osnovnu školu, a drugo za zabavište. Zabavište je zidano 1892. godine, a osnovna škola 1901. Školski vrt ima. Učiteljsko osoblje čine Jovan Maksimović rođen 19. februara 1852. u Ferdinu (danas Novi Kozjak prim. aut.). Učiteljsku školu svršio u Somboru 1878. Služi uopšte 27, a u mestu 12 godina. Stalno je namešten i ima dekret. Član je mirovinskog fonda. Oženjen i ima osmoro dece. Govori srpski, mađarski i nemački.
Bogumila Živković, rođena 1882. u Bešenovu. Učiteljsku školu svršila u Somboru 1901. Služi dve godine i to u mestu. Stalno nameštena. Član je mirovinskog fonda. Neudata. Govori srpski, mađarski i nemački. Školska deca: za osnovnu (nova generacija prvaka prim. aut.) ukupno 174 đaka, od toga 104 muške i 70 ženske dece. Za poftornu školu ukupno 66, od čega 36 muških i 30 ženskih. Polaznika zabavišta u vreme pisanja knjige bilo je 43, od toga 23 dečaka i 20 devojčica. Osnovnu školu pohađalo je tad 149 učenika, 88 muškog i 61 ženskog pola. U poftornu školu išao je 51 učenik, 27 dečaka i 24 devojčice.
Ovom je vrstom statistike priveden kraju opis stanja u pravoslavnoj parohiji u Starčevu, uz završni deo koji govori o crkvenoj imovini. U nju se ubrajalo preko 95 katastarskih jutara zemlje u vrednosti od 32524 krune, a pored toga u konačni zbir ušli su vrednosni papiri i ostale pokretnosti, što je ukupno vredelo nešto više od 66406 tadašnjih austrougarskih kruna.
Zanimljiva je biografija tadašnjeg episkopa vršačkog Gavrila Zmejanovića o kojoj se između ostalog može čitati u knjizi čije delove prenosimo. U godinama nakon objavljivanja ove knjige on se svrstao u red nepotvrđenih patrijarha srpskih jer državna vlast Austrougarske nije htela da prihvati izbor zbog njegove političke nepodobnosti. Životopis Gavrilov govori da je rođen u Dobanovcima 25. avgusta 1847. U monaški red stupio je 1882. u manastiru Krušedolu. Iste godine rukopoložen je za jerođakona i prezvitera, a 1891. proizveden za protosinđela. Arhimandrit manastira Krušedola postao je 1894. godine. Za episkopa vršačkog izabran je 1896. kada je i ustoličen na to mesto. Vladika Gavrilo Zmejanović penzionisan je po svojoj molbi 1920. godine, zatim se povukao u manastir Bešenovo. Umro je 14. oktobra 1932. u Zemun Polju, a sahranjen u porodičnoj grobnici u Grabovcima u Sremu.
(kraj)
Dalibor Mergel