Pomenuti “Služebnik“ iz 1654. g. darovao je manastiru Vojlovici kir Pafnutije, protosinđel arhiepiskopa trgoviškog kir Ignjatija. Nastojatelji: Iguman Partenije 1542., iguman Sava 1567., iguman Viktor 1716., iguman Mina 1730., iguman Pajsije 1755-1766, iguman Nikanor 1788., iguman Joanikije 1798., iguman Teodosije Cernjanski 1823-1858, iguman Arsenije Prodanović 1858-1869, protopresviter Vasilije Živković 1870. do 1885. kao privr. nadzornik, iguman Lukijan Jeremić 1875., iguman i arhimandrit Fotije Jorgović 1875-1888, privr. nastojatelj Josif Jorgović 1889-1896, protoprezviter Sava Stojšić 1896-1898, Gerasim Petrović 1898-1899, protosinđel Emilijan Radić 1899-1900, protoprezv. Sava Stojšić 1900-1901, a od 1901. pa do danas Gavril Ananijev arhimandrit. Za god. 1383-1542, 1543-1567, 1568-1716, 1717-1730, 1735-1755, 1767-1788, 1789-1798, 1799-1823, koji su nastojatelji bili, ne zna se. Nastojatelj: arhimandrit Gavril Ananijev, svršio bogoslovski fakultet u Černovici 1896. Stupio u čin 1897. kao monah, koje je godine za jerođakona i protođakona proizveden, a proizveden je za arhiđakona 1898., sinđela 1899., protosinđela 1903., a za arhimandrita 1905. Bavi se bogoslovskom i u opšte književnošćšu. Bratstvo: Gavril Ananijev, arhimandrit, Vikentije Vukosavljević, jeromonah namesnik svršio četiri razreda gimnazije, Emilijan Stanković monah, bio manastirski đak. Arhiva postoji od godine 1900. Važnih dokumenata nema. Biblioteka ima 515 knjiga. Važnih knjiga i Srbulja nema. Manastir se nalazi u torontalskoj županiji, u srezu pančevačkom, i u protoprezviteratu pančevačkom .“
Tekst se završava se iznošenjem podataka o veličini manastirskog poseda koja je u to vreme, na samom početku 20. veka, bila iznad 1229 katastarskih jutara, što je uz pripadajuće nepokretnosti vredelo oko 330 hiljada mađarskih kruna.
O Gavrilu Ananijevu tadašnjem nastojatelju manastira ne može se naći mnogo podataka, ali se o njegovom napretku u crkvenoj službi može čitati u 291. broju novosadskog lista “Branik“ organa Srpske slobodoumne stranke, objavljenom 24.12.1905. odnosno 6. januara 1906. godine. NJegovi Vrščani su o događaju ovako pisali: „19. o m. na arhijerejskoj službi u manastiru Mesiću, gde se sada nalazi episkop Zmejanović zbog opravke episkopskog dvora, proizveden je za arhimandrita protosinđel i nastojatelj manastira Vojlovice g. Gavrilo Ananijev, i predata mu je stalna uprava istog manastira. Pri obredu je ovdašnji stari učitelj g. Ananijevu, kao svom negdašnjem dobrom đaku, otpojao “aksios“ i “dostoin“. G. Ananijev je to odlikovanje u punoj meri zaslužio, jer je on taj bogati manastir posle Radićeve uprave zatekao u vrlo traljavom i prezaduženom stanju, te ga je on posle dužeg napora opet u dobro stanje podigao, oduživši 25 hiljada for. duga. Poznajući g. Ananijeva kao sina ove varoši, kao skromna i dobro spremljena kaluđera, mi se radujemo njegovom unapređenju i od srca mu čestitamo.“
(kraj)
Dalibor Mergel